در بسیاری از قراردادهای تامین تجهیزات صنعتی، پرداختها به واژهای به نام «تاییدیه» گره خوردهاند. پیش پرداخت شروع تولید را کلید میزند، بخشی از مبلغ پس از «تست پذیرش» پرداخت میشود و تسویه نهایی نیز به «پذیرش نهایی» وابسته است. مشکل اینجاست که دو تست مختلف از این واژه مشترک استفاده میکنند، نتایج متفاوتی را ثابت میکنند و فاصله میان آنها نقطهای است که اختلافات پرداختی در فرآیند تدارکات شکل میگیرند.
تست پذیرش کارخانه یا FAT چیست
تست پذیرش کارخانه یا همان FAT در کارگاه تامینکننده و در حالی انجام میشود که دستگاه هنوز روی کف کارخانه قرار دارد. این مرحله بیشترین اهرم فشار را به خریدار میدهد؛ هر مشکلی که پیدا شود توسط سازندگان تجهیزات، با ابزار خودشان و با هزینه و زمان خودشان اصلاح میشود. یک تست FAT به طور واقعی سه چیز را ثابت میکند: نخست، هویت دستگاه که شامل مدل، شماره سریال، مواد، ابعاد و نقشههای تاییدشده است. دوم، عملکرد تحت شرایط کارگاهی و سوم، کامل بودن مستندات، گواهیها، قطعات یدکی و لوازم جانبی پیش از بستهبندی.
با این حال، آنچه یک FAT نمیتواند ثابت کند به همان اندازه اهمیت دارد. این تست هیچچیز درباره نحوه رفتار تجهیزات پس از عبور از اقیانوس، نصب روی فونداسیون، اتصال به برق، آب و هوای فشرده و ماشینآلات سایر تامینکنندگان نمیگوید. یک FAT بینقص، بیانیهای درباره ماشین در دنیای کارخانه است، نه در دنیای خریدار.
تست پذیرش سایت یا SAT چیست
بیانیه دوم متعلق به تست پذیرش سایت یا همان SAT است که پس از تحویل، نصب و راهاندازی انجام میشود. تست SAT عملکرد را در محیطی که تجهیزات واقعاً در آن کار خواهند کرد ثابت میکند؛ محیطی شامل خدمات واقعی، مواد فرآیندی واقعی، اپراتورهای واقعی و یکپارچهسازی واقعی با بقیه خط تولید. همچنین این مرحله نقطه بیبازگشت است زیرا تا زمان اجرای SAT، مشکلات دیگر نمیتوانند روی کف کارخانه تامینکننده اصلاح شوند.
بین این دو تست، چهار عامل اصلی تغییر میکنند: حملونقل و جابجایی، کیفیت نصب، تفاوت میان تاسیسات کارخانه و تاسیسات خریدار، و نقاط اتصال حوزه کاری تامینکنندگان مختلف. هیچکدام از این موارد به طور پیشفرض توسط هیچکدام از تستها پوشش داده نمیشوند، بلکه نحوه نگارش قرارداد میان دو تست است که تکلیف آنها را مشخص میکند.
پیوند دادن پرداختها به نتایج تستها
نقطه کاربردی ماجرا این است که پرداختها را بر اساس آنچه هر تست واقعاً میتواند اثبات کند، نقشهبرداری کنید. ماندهحساب پیش از حمل باید به گزارش امضامضایشده FAT به بهعلاوه بستهشدن یافتههای مسدودکننده حملونقل گره بخورد، نه به عبارت مبهم «تست موفقیتآمیز» و هرگز صرفاً به خود حملونقل. اگر وجه کارخانه به طور کامل هنگام خروج کالا پرداخت شود، هر عیب و ایرادی بعد از آن با هزینه شما سفر خواهد کرد.
پرداخت نهایی یا وجه استحبابی متعلق به گزارش امضاشده SAT است، زیرا این تنها تستی است که تحت شرایطی که تجهیزات را برای آن خریدهاید اجرا میشود و معمولاً ساعت گارانتی را نیز آغاز میکند. مفیدترین عادت در نگارش قرارداد این است که نام تست را در هر نقطه عطف پرداختی ذکر کنید تا جایی برای تفسیر باقی نماند.
منبع: All Things Supply Chain
بدون دیدگاه