گذار به سمت خودروهای الکتریکی (EV) در حال دگرگونی اساسی زنجیره تامین خودرو از پایه است. امروزه، متخصصان زنجیره تامین و مدیران تدارکات وظیفه مدیریت شبکههای جدید باتری و منابع مواد خام را بر عهده دارند که این تغییر مستلزم اتخاذ استراتژیهای تازه و فناوریهای هوشمندتر است.
دگرگونی تولید با مواد جدید
خودروهای الکتریکی با تغییر عمده در طراحی قطعات، تولید خودرو را از نو تعریف میکنند. موتورهای احتراقی سنتی به هزاران قطعه متحرک مجزا نیاز دارند، اما پیشرانههای خودروهای الکتریکی از قطعات بسیار کمتری استفاده میکنند. این تغییر باعث کوچکتر شدن زنجیره تامین قطعات پس از فروش میشود و تامینکنندگان از تولید و انبارداری قطعات سنتی مانند سیستمهای اگزوز و استارت بینیاز میشوند.
تمرکز جدید بر باتریها و قطعات الکترونیکی
در نتیجه، تمرکز تولید بر بسته باتری، موتور الکتریکی و واحدهای کنترل دیجیتال معطوف شده است. بسته باتری به تنهایی ۳۰ تا ۴۰ درصد از کل هزینه تولید را بهود میدهد و تیمهای تدارکات را مجبور به بازنگری کامل در استراتژیهای خود میکند. خطوط تولید مدرن به شدت به جریان پایدار لیتیوم، کبالت، نیکل و گرافیت وابسته هستند و این انتقال، چالشهای ژئوپلیتیکی جدیدی را برای تامینکنندگان ایجاد میکند.
مدیریت فشارهای زنجیره تامین و بومیسازی
تقاضای بالای بازار برای مدلهای الکتریکی، موجودی قطعات جهانی و زنجیره تامین را تحت فشار قرار میدهد. کمبود ریزتراشهها و رقابت برای افزایش مقیاس تولید سلولهای باتری از موانع برجسته هستند. برای کاهش خطرات ساختاری بلندمدت، برخی خودروسازان میلیاردها دلار برای ساخت کارخانجات منطقهای سرمایهگذاری میکنند تا با ایجاد شبکه تامینکنندگان محلی، از هزینههای حملونقل بینالمللی جلوگیری کنند.
اتوماسیون، فناوری پیشرفته و اقتصاد دایرهای
اتوماسیون هوشمند نحوه عملکرد خطوط مونتاژ خودرو را تغییر میدهد و تولیدکنندگان پیشرو از رباتها برای وظایف پیچیده استفاده میکنند. همزمان، مدیران لجستیک رویکرد زنجیره تامین دایرهای را برای بازیابی ارزش از خودروهای قدیمی و استخراج مواد ارزشمندی مانند لیتیوم و نیکل پیادهسازی میکنند تا وابستگی به عملیات معدنکاری خارجی کاهش یابد.
منبع: All Things Supply Chain
بدون دیدگاه