یک نظرسنجی جدید از سوی شرکت بینالمللی پژوهش بازار و مشاوره فناوری IDC نشان داده است که بسیاری از شرکتهای فعال در حوزه زنجیره تامین فاقد رویکردی منظم برای سرمایهگذاری و استقرار هوش مصنوعی (AI) هستند و همین امر آنها را در برابر شکستهای پرهزینه آسیبپذیر میکند.
شکاف مسئولیتپذیری در پیادهسازی هوش مصنوعی
این «شکاف مسئولیتپذیری» در حالی ظاهر میشود که انتظارات برای بهکارگیری هوش مصنوعی به سرعت در حال افزایش است. در حال حاضر، تنها ۶ درصد از پاسخدهندگان زنجیرههای تامین خود را در مقیاس وسیع خودگردان توصیف میکنند، اما ۴۱ درصد انتظار دارند که این مورد طی یک تا دو سال آینده به مدل عملیاتی اصلی آنها تبدیل شود.
مشکل اینجاست که بر اساس گزارش کوتاه IDC با حمایت مالی شرکت کیناکس (Kinaxis) با عنوان «مسئولیتپذیر کردن هوش مصنوعی در زنجیره تامین»، تنها از هر هشت سازمان، یک سازمان دارای یک مدل حاکمیتی به خوبی ساخته شده است که بتواند از استقرار کامل هوش مصنوعی پشتیبانی کند.
موانع کلیدی و چالشهای اعتماد در هوش مصنوعی
به طور مشابه، این نظرسنجی نشان داد که تنها ۲ درصد از پاسخدهندگان گزارش کردهاند که هیچ قابلیت مجهز به هوش مصنوعی ندارند، اما تنها ۱۲ درصد خود را پیشروان هوش مصنوعی میدانند.
هنگامی که از شرکتها خواسته شد بزرگترین موانع پذیرش سریعتر را نام ببرند، بیش از نیمی (۵۲ درصد) به اعتماد به تصمیمات هدایتشده با هوش مصنوعی اشاره کردند. بزرگترین نگرانی شرکتها در مورد هوش مصنوعی خودگردان یا مبتنی بر عامل شامل کیفیت و ادغام دادهها با ۳۱ درصد، حاکمیت و مسئولیتپذیری با ۱۹ درصد، تصمیمات نادرست با ۱۷ درصد، از دست دادن کنترل انسانی با ۱۶ درصد، عدم شفافیت با ۹ درصد و هزینه با ۹ درصد بود.
عوامل محرک سرمایهگذاری و انتظارات بازگشت سرمایه
یافتههای اضافی از این مطالعه نشان میدهد که ۶۲ درصد از پاسخدهندگان معتقدند کیفیت و ادغام بهتر دادهها میتواند سرمایهگذاری را تسریع کند و ۵۱ درصد خواهان بازگشت سرمایه (ROI) واضح و زمان رسیدن به ارزش هستند.
همچنین ۶۷ درصد بیان کردهاند که مسئولیتپذیری در قبال نتایج حاصل از هوش مصنوعی نیازمند موارد دیگری نیز خواهد بود.
منبع: thescxchange
بدون دیدگاه